In Paarden liegen nooit zet Mark Rashid vraagtekens bij de heersende overtuiging dat je een “alphaleider” zou moeten zijn om met paarden te kunnen werken.
Na bestudering van grote kuddes paarden kwam Mark tot de conclusie dat er twee soorten leiders zijn. De bekende alphaleider, die de kudde domineert door middel van angst en intimidatie en de andere paarden onder controle houdt door te dreigen, te schoppen en te bijten. En een heel ander type leider: de “passieve leider”, die betrouwbaar en duidelijk, maar vooral vriendelijk is. En die passieve leider is nu juist het paard waar de andere leden van de kudde graag bij in de buurt willen zijn.
Wie op basis van een vertrouwensrelatie met zijn paard wil samenwerken kan beter een passieve leider dan een alphaleider zijn. Mark Rashid beschrijft in Paarden liegen nooit wat er voor nodig is om zo’n passieve leider te kunnen zijn.
Net als een Een paard is een paard en Een goed paard is nooit lelijk verduidelijkt Mark Rashid zijn ideeën door middel van prachtige, ontroerende verhalen over zijn eigen ervaringen met paarden en mensen.
