De naam Wabi ontleenden Axel Vervoordt en Tatsuro Miki aan de oorspronkelijke Japanse term Wabi-Sabi voor iets wat zich in z’n eenvoudigste en natuurlijkste staat bevindt. Het is de schoonheid die je vindt in nederige en pretentieloze objecten.
‘Als kind al was ik al gefascineerd door de pure kunstwerken van de natuur. Mijn kamer lag enerzijds vol met kleine gekoesterde schatten die ambachtelijk en eerlijk gemaakt zijn, en anderzijds met object trouvés die ik verzamelde in bossen, op velden, of aan het strand. Zelfs nu zijn stenen en alles wat verweerd is door de tijd voor mij even belangrijk als kunst. Naast de liefde voor de kracht van het barokke en de warmte van het volle, koester ik mijn hele leven al de waarde van eenvoudige objecten, verweerd door de natuur en jarenlang gebruikt. In mijn werk, waarin kunst een belangrijke rol speelt, tracht ik, in het spoor van Wabi, harmonie te scheppen tussen Oost en West, tussen vol en leeg, tussen oud en nieuw.’
Dit boek gaat over de aantrekkingskracht tussen tegengestelden, een harmonieuze oefening die een brug slaat tussen verschillende werelden en het beste van verschillende culturen verenigt.
