Twee tot elkaar veroordeelde families in het Beloofde Land. Vervlochten levens in een sfeer van verraad, beproevingen en onmogelijke liefdes.
Aan het eind van de negentiende eeuw, tijdens de laatste fase van het tsarenrijk, moet de joodse familie Zucker Rusland ontvluchten. Aangekomen in het Beloofde Land koopt Samuel Zucker het land van de Ziads, een Arabische familie met Ahmed aan het hoofd. Tussen Samuel en Ahmed ontstaat een hechte vriendschap die, ondanks religieuze en politieke verschillen, van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Het meeslepende verhaal van de twee families leidt de lezer naar de tijd van de Russische tsaar Nikolaas II, de Russische Revolutie, de tijd van de jodenvervolging en de Tweede Wereldoorlog, de stichting van de staat Israël en de conflicten tussen de Joden en de Palestijnen. Julia Navarro brengt de wereld van de Zuckers en de Ziads tot leven in een prachtige stijl: je ruikt de sigaretten die de mannen roken, je proeft de pistachecake, je ziet de zon op de zilveren bladeren van de olijfbomen schitteren. Maar je voelt ook de angst, de onrechtvaardigheid, het schuldgevoel, de stille verlangens en de onmogelijkheid om de kloof tussen bepaalde religieuze en sociale levenswijzen te overbruggen.
Schiet maar, ik ben toch al dood is een roman die je vasthoudt vanaf de geheimzinnige titel tot aan het aangrijpende slot.
